Home


Geloof in leerbaarheid

Toetsen worden bij een tweede beoordeling door een docent die de leerlingen niet kent, anders becijferd dan door de eerste docent. Bij analyse blijkt dat de – in de ogen van de eerste beoordelaar – zwakke leerlingen, bij de tweede beoordeling hoger scoren. De opvatting van de docent  over de capaciteiten van de leerling heeft blijkbaar invloed gehad op de beoordeling.

Dit blijkt een structureel verschijnsel. Carol Dweck, hoogleraar psychologie aan Stanford University, komt tot een opmerkelijke stelling. Zij ziet twee typen mensen, zij die ervan overtuigd zijn dat iemand leerbaar is, maar dat daaraan een duidelijke bovengrens zit (het IQ), en zij die geloven dat zo’n bovengrens niet echt bestaat: mensen kunnen eindeloos doorgroeien. De eerste groep heeft een fixed mindset de tweede groep een growth mindset. De eerste overtuiging zegt dat metingen zoals IQ-tests en Cito-scores objectief aangeven wat iemand kan. Meer moet je van die persoon eigenlijk niet verwachten. De tweede overtuiging stelt dat je nooit kunt weten hoe hoog de lat mag liggen. Zolang mensen gemotiveerd blijven om te leren, blijkt die lat steeds weer hoger gelegd te kunnen worden. Beide mindsets werken als een self-fulfilling prophecy. De één belemmert het leren, de tweede stimuleert het leren!

De uitslag van de Cito-toets werkt dus belemmerend. Niet alleen omdat leraren ernaar gaan handelen, maar ook omdat de leerling zichzelf gaat definiëren als iemand met een bovengrens in capaciteiten. Datzelfde geldt voor leerlingen die weten dat ze dyslectisch zijn. Waarom veel investeren in taal als je op dat punt gewoon een handicap hebt? Het gedrag dat hoort bij een fixed mindset laat minder bereidheid zien tot inspanning.

Het onderzoek laat verder zien dat docenten met de fixed mindset hun opvattingen ook op zichzelf toepassen. Ze beschouwen zichzelf als ‘uitgeleerd’: ze weten alles wat ze moeten weten om hun werk goed te doen. Ze gedragen zich betweterig en eigenwijs. Volgens Dweck heeft het ook effect in de privé-sfeer: ze besluiten eerder tot echtscheiding. ’Die relatie wordt toch niks meer want ik ben nu eenmaal zo!’

 

 
 

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *